اخلاق و کامپیوتر و اینترنت

دانلود فایل pdf کامل همین تحقیق

دانلود

حاکمیت ابزارهای دوربرد ارتباطی

                                      

اما آیا حاکمیت اینترنت به همین دو طیف قابل خلاصه شدن است من بر این باور هستم که دست کم آنچه در طرح اقدام ژنو در بند سیزدهم زیر عنوان محیط استعدادپرور آمده فراتر از این حد است. دقت به بندهای دوم و سوم در بند سیزدهم حکایت دیگری دارد که از نگاههای دو طیف فنی پیش گفته فراتر می رود . آن دو بند که بر وظایف اصلی کار گروه مورد نظر دکتر کوفی عنان متمرکز هستند، از این قرارند: 2- مسائل سياست‌گذاري عمومي را که مربوط به نظارت بر اينترنت است تعيين کند. 3- درک مشترکي از نقش‌ها و مسئوليت‌هاي مربوطه دولت‌ها، سازمان‌هاي بين دولتي و بين‌المللي موجود و ديگر انجمن‌ها و همچنين بخش خصوصي و جامعه مدني کشورهاي توسعه‌يافته و در حال توسعه ايجاد کند. شاید با اغماض بتوان دیدگاههای دو طیف فنی را در بند دوم تا حدودی ذیمدخل دانست، اما باید دوباره پرسید که آیا همه مسائل سياست‌گذاري عمومي مربوط به نظارت بر اينترنت در حد مقولات آدرس های اینترنتی و نام های دامنه خلاصه می شود؟ نکته بسیار مهمی که بیرون از این دو طیف فنی است و هنوز در حالت راز گونه ای قرار دارد بحث بند سوم است که کاملا اشکارست که از لحاظ wording طرح اقدام، بسیار حساب شده نوشته شده است و آن چیزی نیست جز انچه که به صراحت از کار گروه مورد بحث خواسته شده تا درباره آن اندیشه کند: ایجاد درک مشترک از نقش‌ها و مسئوليت‌هاي مربوطه دولت‌ها، سازمان‌هاي بين دولتي و بين‌المللي موجود و ديگر انجمن‌ها و همچنين بخش خصوصي و جامعه مدني کشورهاي توسعه‌يافته و در حال توسعه .

ادامه در:

حاكميت اينترنت : پيشينه و آينده پيش رو

             

الف : پیشینه                                                                     
يكي از مهمترين مباحث مطروحه در اجلاس سران جهان درباره جامعه اطلاعاتی که از دهم تا دوازدهم دسامبر 2003 در ژنو سوئیس برگزارشد بحث دامنه داری به نام حاكميت بر اينترنت (internet governance) يعني چگونگي اداره اينترنت بود. این موضوع اگر چه در پايان اجلاس سران جهان درباره جامعه اطلاعاتی به اینجا انجامید که يك كار گروه در يك فرايند باز و فراگير, مكانيزم مشاركت فعال و همه جانبه دولت ها، بخش خصوصي و جامعه مدني را از سوي كشورهاي توسعه يافته و رو به توسعه به پيشنهاد اعلاميه اجلاس زير نظر كوفي عنان تشكيل دهد و تا سال 2005 (اجلاس تونس) يك تعريف كاري از حاكميت اينترنت ارائه كند،اما هنوز یک بحث پیچیده و چند وجهی است که به مباحث کارشناسی همه جانبه نیاز دارد تا از سطح یک واکنش سیاسی به سطوح یک مقوله کاملا کارشناسی ارتقا یابد.

ادامه در :

اعتياد به اينترنت

                  

اعتياد به اينترنت يا استفاده بيش از حد از ديگر آسيب‏هاى فردى، و تا حدودى اجتماعى اينترنت است كه گاهى از اين بيمارى تحت عنوان اعتياد مجازى و مشهوتر از آن با عنوان «اختلال به اعتياد اينترنت» نام برده مى شود. اختلال اعتياد به اينترنت يك پديده بين رشته‏اى است و علوم مختلف پزشكى، رايانه‏اى، جامعه‏شناسى، حقوق، اخلاق و روان شناسى هر يك از زواياى مختلف اين پديده را مورد بررسى قرار داده‏اند و در هر يك از اين علوم مختلف نظريه‏هايى براى اين اختلال مطرح شده است. اما به رغم تحقيقات زياد براى شناختن عوامل اصلى اعتياد به اينترنت، ابهامات بسيارى در بين دانشمندان اين حوزه وجود دارد.
ممكن است تا به حال چندين بار از طريق رسانه‏هاى جمعى به ويژه تلويزيون، باخبر شده باشيد كه در آمريكا و برخى از جوامع پيشرفته، تعداد معتادان به اينترنت از اعتياد به مواد مخدر، الكل و ساير چيزها بيشتر است. بنا بر يك گزارش، برخى از آمريكايى‏ها تا جايى اعتياد پيدا كرده‏اند كه روزانه بيش از 18 ساعت از وقت خود را صرف اينترنت مى‏كنند، كه اين امر منجر به قبض‏هاى تلفن سرسام‏آور و عدم‏توجه به خانواده مى‏شود. از اين رو، اينترنت زندگى بسيارى از مردم را مختل كرده است. اين بيمارى در آمريكا به قدرى فاجعه‏بار است كه كليساها، پيشوايان مذهبى با فريادهاى كمك خواهى زن و شوهر، يا يكى از آنها، براى رهايى از اين نوع اعتياد مواجه هستند و مؤسسه‏هاى مشاوره‏اى مسيحى در حال تدوين مشاوره‏هاى اعتياد به اينترنت مى‏باشند. تشخيص اعتياد به اينترنت از مواردى است كه بحث‏هاى زيادى درباره آن صورت گرفته است. سرپرست مركز درمانى اعتياد به الكل و مواد مخدر در دانشگاه استنفورد در اين مورد مى گويد: «اگر فردى متوجه شد كه قادر نيست يك روز را بدون استفاده از اينترنت سپرى كند، شكى نيست كه اين فرد به استفاده از اينترنت معتاد شده است». البته حق اين است كه زمان به تنهايى نمى‏تواند معيار كامل و دقيقى براى تشخيص اعتياد به اينترنت باشد؛ بلكه در كنار آن بايد شاخص‏هاى ديگرى نظير اين كه شخص استفاده كننده چه كسى است، در نظر گرفته شود، بايد توجه شود. كه آيا كاربر دانشجو و استاد دانشگاه است كه هر روز براى تهيه برخى مطالب و آمارها به اينترنت مراجعه مى‏كند؟ آيا تاجرى است كه هر روز چندين ساعت وقت خويش را صرف تجارت الكترونيكى مى‏كند؟ يا اينكه فردى است كه عادت كرده است تا بخشى از وقت خويش را براى چت و گپ‏زنى و ايجاد روابط اينترنتى سپرى كند؟ بى شك، در مورد اوّل و دوم به سختى مى توان برچسب معتاد اينترنتى را براى كاربران آن حرفه روا دانست. نكته قابل توجه اينكه بسيارى از مطالعات و تحقيقات انجام گرفته در اين مورد، مطالعات موردى است كه تعميم نتايج آن به همه شرايط و همه جوامع چندان آسان نيست. به همين جهت، معيار و نشانه‏هاى گوناگونى در اين باب مطرح شده است. از جلمه نشانه‏هاى ديگر اعتياد به اينترنت، موارد زير را مى‏توان يادآور شد، هرچند كه اين نشانه‏ها به تنهايى نمى‏توانند معيار مستقل و كاملى براى اعتياد مجازى به شمار آيند                                                                    :

                   

معرفی سایت و ادامه در :

سوء استفاده جنسى

 يكى ديگر از خطرات جدى اينترنت در دوران كنونى متوجه كودكان و نوجوانان است. از جمله اين خطرات سوء استفاده جنسى از طريق اينترنت است. كودكان و نوجوانان به خصوص در جوامع پيشرفته كه استفاده از اينترنت در خانه و مدرسه براى آنان ميسر است، خاصه از طريق اتاق‏هاى چت و گپ‏زنى مورد اغفال و سوء استفاده جنسى قرار مى‏گيرند. در مواردى كار اغفال كودكان توسط باند و تشكيلات برنامه‏ريزى‏شده انجام مى‏شود كه يكى از موارد آن در ايالت «كنتاكى» در آمريكا اتفاق افتاد. در آنجا يك بازرس پليس موفق شد يك شبكه انتشار صور قبيحه كودكان را برچيند.                                               

 
بنا بر مطالعاتى كه در غرب در اين زمينه انجام گرفته است، اغلب نوجوانانى كه مورد اغفال و سوء استفاده جنسى واقع مى‏شوند، زير 18 سال سن دارند و در بيشتر موارد تصاوير تحريك‏كننده‏اى از طريق چت يا تلفن همراه برايشان ارسال، و سپس از آنها براى حضور فيزيكى در محل خاصى دعوت شده و بدين ترتيب فريب خورده و مورد تجاوز جنسى واقع مى‏شوند. اين مسئله در حال حاضر، به يكى از معضلات جدى در مغرب زمين مبدل شده است؛ چندان كه غالب دانشمندان و سياست‏گذاران به‏اين امر بيش از پيش وقوف و توجه داشتهاند و مقالات، كتاب‏ها و همايش‏هاى متعددى در ارتباط با آن برگزار كرده‏اند؛ براى مثال، ده سال پس از تصويب كنوانسيون حقوق كودك توسط سازمان ملل در سال 1989م؛ يعنى در سال 1999م گردهمايى جهانى تحت عنوان «كارشناسى براى حمايت كودكان در برابر سوء استفاده جنسى از طريق اينترنت» برگزار گرديد كه منجر به صدور قطعنامه‏اى شد كه در آن آمده است: «هر چه اينترنت بيشتر توسعه پيدا كند، كودكان بيشتر در معرض محتويات خطرناك آن قرار خواهند گرفت. فعاليت‏هاى مجرمانه مربوط به فحشاى كودكان و پورنوگرافى آنان، كه از طريق اينترنت مورد سوءاستفاده واقع مى‏شوند، اكنون از مسائل حاد به شمار مى‏رود. اگر چه سودمندى‏هاى اينترنت از زيان‏هاى بالقوه آن بيشتر است، در عين‏حال نبايد از شناخت خطرات آن، غفلت كرد. در صورتى كه براى مقابله با اين خطرات، اقدامى صورت نگيرد، تهديدهاى سنگين آن بر كودكان باقى خواهد ماند و سبب بازدارى از كاربرد صحيح اينترنت در آينده خواهند شد». نكته بسيار مهم آن است كه چون اينترنت «جهانى» است، قواعد ناظر به آن نيز بايد «بين‏المللى» باشد و مبارزه با مفاسد اينترنت از جمله ترويج فحشاى كودكان، همتى جهانى طلب مى‏كند و نيازمند يك رويكرد استراتژيك جهانى و منحصر به فرد و مستلزم ضمانت اجرايى بين‏المللى است.                          

                                                        

بدين‏سان، پايگاه‏هاى زيادى درباره با آثار مخرب اينترنت و به خصوص چت براى نوجوانان و جوانان و راه‏هاى پيشگيرى از اين آثار راه‏اندازى شده است كه از جمله اين پايگاه‏ها عبارتاند از: 

                                     http://www.safekids.com/
                                                                                    http://www.safeteens.com/ 
                                                                      http://www.cyberkids.com/kc/index.html  
http://www.kidsworld.org/

http://www.kids-online.com/

                                                                                           http://www.kidssafenet.com/
حتى براى جستجوى مطمئن و متناسب با نوجوانان، موتورهاى جستجوى تخصصى مطمئن و فيلتردارى تاءسيس شده‏اند كه نمونه‏هاى زير از آن جمله‏اند                                                    

     :
http://www.ajkids.com/
http://www.yahooligans.com/
http://sunsite.berkeley.edu/KidsClick
                                                                                            http://cybersleuth-kids.com/
بنابراين، ضرورى است كه پيش از شيوع چنين خطرات اينترنتى در بين نوجوانان جامعه ما، تدابير امنيتى مناسبى انديشيده شود و مفاهيم مبتنى بر فنّاورى ارتباطى روز و خطرات احتمالى و نحوه استفاده صحيح از آن

توسط رسانه‏هاى جمعى، براى نوجوانان كشور، به عنوان يك نياز ضرورى و فورى قلمداد شده، آموزش داده شود. واقعيت اين است كه جامعه كاربران ميليونى اينترنت كشور در 10 سال آينده، امروز تعليم مى بينند. هر

اندازه اين تعليم، بر اساس درك بيشتر و توجه به قابليت‏هاى كودكان استوار شده باشد، خطر آسيب‏پذيرى نوجوانان و جوانان كشور از فعاليت‏هاى مبتذل فرهنگى غرب از طريق فنّاورى روز، كاهش مى‏يابد و راه حضور صحيح و روشمند نوجوانان ايرانى در اينترنت هموارتر مى‏گردد.       

                            

آسيب ‏هاى روان ‏شناختى اينترنت

بى شك، رشد روزافزون اينترنت فوايد و اهميت غير قابل انكارى دارد، چندان كه در دوران حاضر، نقش محورى اينترنت چنان اساسى است كه بدون آن امكان برنامه ريزى، توسعه و بهره‏ورى در زمينه‏هايى چون: فرهنگى، اجتماعى، اقتصادى و علمى در جهان آينده امكان‏پذير نخواهد بود. با وجود اين، نبايد از پيامدهاى ناگوار و مخرب آن به‏ويژه در زمينه‏هاى اجتماعى و فرهنگى غافل ماند.                                  
به ديگر سخن، اينترنت با همه خوبى‏ها و فوايدش، از كاستى‏ها و آسيب‏هايى نيز برخوردار است كه همگان به ويژه دولت‏مردان، سياست‏گذاران و اوليا و مربيان و والدين بايد بدان واقف باشند. البته سخن گفتن از آسيب‏هاى اينترنت به معناى نفى اين پديده و نگاه منفى بدان نيست؛ بلكه واقعيت اين است كه اينترنت داراى كاركردهاى مثبت و منفى مى باشد كه پاره‏اى از كاركردهاى مثبت را در مقاله پيشين بيان كرديم و اكنون به بيان برخى از آسيب‏هاى آن مى پردازيم. آسيب شناسى اينترنت، همچنان كه از عنوان آن پيداست، عنوانى كلى و وسيع است، چندان كه مى‏توان آن را از رويكردها و ابعاد مختلف مورد مطالعه و بررسى قرار داد؛ براى مثال، در بُعد فنى آسيب‏هايى نظير امنيت شبكه‏اى و نرم‏افزارى در برابر ويروس‏ها و نفوذگرها (هكرها)، برنامه‏نويسى‏هاى گوناگون و گاهى غير استاندارد، همچنين در ابعاد مختلف ديگرى چون ابعاد سياسى و بررسى مسائلى مانند تاءثير اينترنت بر مرزهاى ملى، دموكراسى و آزادى، در بُعد اقتصادى مباحثى از قبيل: اينترنت و بازارهاى الكترونيكى و تاثير آن در جهانى شدن و اقتصاد جهانى و ابعاد گوناگون ديگر را مى‏توان مطرح كرد. اما در اين نوشتار فقط به آسيب‏هاى روان‏شناختى اشاره خواهيم كرد                                   . 

                    

بحران هويت جوانان

جوان، به خصوص در دوران بلوغ كه مرحله شكل گيرى هويت اوست و همواره به دنبال كشف ارزش‏ها و درونى كردن آنها مى‏باشد، با اينترنت و حجم گسترده، حيرت‏انگيز و گوناگون اطلاعات مواجه مى‏شود و ناچار كه در اين دنياى مجازى، هويت خويش را از طريق جستجو پيدا كند و بدين‏سان، ممكن است برخى و شايد تعداد زيادى از نوجوانان راه را در اينترنت گم كنند و دوران هويت‏يابى خويش را بيش از پيش با بحران سپرى کنند.                                                                                

                    

از سوى ديگر، گاهى برخى از ويژگى‏هاى شخصيتى مانند: سن، تحصيلات، محل سكونت و حتى جنسيت در اينترنت از بين مى‏رود؛ به عنوان نمونه، بسيارى از افرادى كه در اتاق‏هاى چت مشغول گفتگو با يكديگر

مى‏باشند با مشخصاتى غير واقعى ظاهر شده و از زبان شخصيتى دروغين كه از خود ساخته‏اند و آن را به مخاطب يا مخاطبان خود معرفى كرده‏اند، صحبت مى‏كنند و با اين حال، چه تاءثيراتى كه همين شخصيت‏هاى ناشناس بر يكديگر دارند.

جهاني شدن و حقوق شهروندي

مسلماً يك شهروند در عصر چند فرهنگي داراي حقوق و امتيازات خاصي بايد باشد. ازجمله حقوق مسلم و طبيعي آن حق دسترسي به اطلاعات است كه خود منجر به ايجاد حق ديگري به نام حق استفاده از امكانات و ابزارهاي فناوري اطلاعاتي و ارتباطي است. به گونه‌اي كه يك فرد قادر باشد آزادنه به كاوش اطلاعات بپردازد و نيازمندي‌هاي اطلاعاتي خود را برآورده سازد. پس از آن آزادي بيان، و مسأله امنيت حريم خصوصي افراد است. برخي از چالش‌هاي جديد در اين راستا عبارت است از: اداره حقوق فردي در عصر الكترونيك، محافظت در برابر سوء استفاده‌هاي الكترونيكي و اطمنيان از ايمني تعاملات از طريق زيرساختارهاي اطلاعاتي مناسب.

 

                               

كثرت‌گرايي فرهنگي

اصطلاح پديده چندفرهنگي ما را به شناسايي و حتي گرامي داشتن ديگران، درست به همان گونه‌اي كه هستند، بدون سقوط به نژادپرستي، به شكل درست آن دعوت مي‌كند. در اين عصر، كليد واژه رايج تساهل و تسامح بود. اين كليد واژه به معناي پذيرش تفاوت ميان «ما» و «آنها» است اما در كاربرد امروزه خود انسانها را به بردباري در برابر تفاوت‌هاي يكديگر فرا مي‌خواند (فلوريدي 2003). اينترنت، با جهان‌گستري چشمگير خود، فرض را بر اعتبار همه دعاوي درباره حقيقت مي‌گذارد، بدون آن كه در چاله نسبي‌گرايي محض بيفتد. نسبي‌گرايي بيش از حد شالوده هر گونه گزاره اخلاقي و همراه آن، شالوده‌هاي اخلاقي زندگي عمومي را سست مي‌كند.

جهان‌گستري جامعه اطلاعاتي كه در قالب اينترنت تبلور يافته است راه را براي كساني كه اقليت ناميده مي‌شوند و مي‌خواستند صدايشان شنيده شود هموار ساخته است. بنابراين، پديده چند فرهنگي كه مفهومي تناقض‌نما است هم بيانگر تنوع است و هم وحدت. تنوع لازمه جهان‌گستري است زيرا تجلي دلبستگي‌هاي محلي و هويت‌هاي خاص را مجاز مي‌پندارد و در عين حال مستلزم وحدت است زيرا مروج مفهوم دهكده جهاني است (فلوريدي و سندرز 2002). پديده چندفرهنگي را بسياري عارضه‌اي مي‌دانند كه خاص مرز ملي معيني است. در واقع، اين پديده به سرعت در حال گسترش به قلمرو بين‌المللي است. همانند نظام اقتصادي جديد، اهتمام براي نظام فرهنگي جديد تاريخ خاص خود را دارد. عصر چندفرهنگي با پيدايش اقتصاد اطلاعاتي كه محصول اينترنت است نخبگان اطلاعاتي، طبقه ميانگين و به حاشيه رانده‌شدگان يا فروطبقه را جانشين طبقات پيشين اشراف، متوسط و كارگر ساخت. جامعه جهاني اطلاعاتي كه شكل مجسم آن اينترنت مي‌باشد، آرمان‌هاي تجددخواهانه را در زمينه خردورزي، نبوغ‌ هنري و فردگرايي به سود ضديت با سرمايه‌داري، تحقير اخلاق سنتي و پيروي از برابرخواهي تندروانه طرد كرده است.

تعامل و همزيستي جهاني: شكل‌گيري هويت پويا

واقعيت اين است كه گسترش شبكه جهاني اينترنت فاصله‌ها را كم كرده و به ايجاد نوعي تشابه، به ويژه در جوانان، انجاميده است. اعضاي كميسيون توسعه سازمان ملل متحد (فلوريدي 2002) گزارش داده‌اند كه در گردهمايي‌هاي خود در شهرهاي قاره‌هاي گوناگون، شاهد بوده‌اند كه جوانان خيلي شبيه به هم شده‌اند و اين شباهت، با رنگ باختن مرز جوامع و رفتن به سوي نوعي جامعه اطلاعاتي و شبكه‌اي، بيش‌تر شده است.

اما بايد توجه داشت كه به يمن گسترش وسايل ارتباطي و رسانه‌ها، جوامع مختلف اگر آگاهانه و با برنامه‌ريزي عمل كنند، مي‌توانند براي تحولات مثبت از آن استفاده كنند و به نوعي همزيستي سالم جهاني دست يابند. مبارزه با مواد مخدر در سطح جهاني، حفظ محيط زيست، همبستگي انسان‌ها، احترام به حق حيات، محترم بودن حريم زندگي خصوصي افراد، احياي حقوق مادران و كودكان، تأكيد بر عدالت جهاني، گرامي داشتن كرامت انسان‌ها و توجه به حقوق اقليت‌هاي ديني و اجتماعي، توسعه پايدار و اجازه مطرح شدن ساير فرهنگ‌ها و ارزش‌ها مباحثي هستند كه مي‌توانند با بهره‌گيري از همين فضاي موجود اطلاعاتي، وجه ديگري را در تعامل فرهنگ‌ها نشان دهند.